نویسنده:زهره قاسمی


  *اگر می خواهید فرزندتان در برابر مسئولیت های خود بی توجه نباشد، در قبال مسئولیت های او بیش از حد حساسیت نشان ندهید.

*اگر می خواهید زودتر به هدف های تربیتی تان برسید، آهسته و تدریجی حرکت کنید.
*معمولاً پدر ومادر براثر حمایت و محبت، نمی توانند کودک را به قدر کافی به خود واگذارند.در محبت کردن، میانه رو باشید؛ زیرا بنای تربیت متعالی براساس محبت متعادل پایه ریزی می شود.
*ما نباید کودک را «دانش اندوز» بار آوریم، بلکه باید او را در برابر صحنه ها وتجربه هایی قرار دهیم که خود بیندیشد و دریابد وگاه با احتیاط و به اندازه، او را راهنمایی کنیم تا به جای «اندیشه آموزی»، «اندیشه ورزی»را پیشه کند.
*ژرف ترین و پایدارترین آثار تربیتی، در غیر مستقیم ترین روش های تربیتی است.
*در تربیت اصیل، الگوهای عملی، مؤثرتر از آموزش های گفتاری هستند.
*اصیل ترین روش های تربیتی، طبیعی ترین، ساده ترین وصمیمی ترین آنهاست.
*تربیت واقعی کودک، باید خود انگیخته به جای دگر انگیخته، طبیعی به جای تصنعی ، اکتشافی به جای اکتسابی، تدریجی به جای دفعی، درونی به جای برونی و تجربی به جای ذهنی باشد.
*کودک باید به گونه ای تربیت شود که کار خوب به آسانی از او سر بزند، نه اینکه با اکراه به آن تن دهد.
*هر فردی به همان اندازه موفق است که می خواهد. خواستن و نیاز به موفقیت را در کودک زیادکنید؛ زیرا احساس نیاز به پیشرفت، مهم تر از دست یابی به پیشرفت است.
*کیفیت ارائه مفاهیم تربیتی، مهم تر از کمیت آن است. پیام های تربیتی اثر گذار حتی اندک، بهتر از پیام های طولانی و پی درپی است.
*هدف تربیت، پرورش و تقویت حس کنجکاوی کودک است. این حس در فطرت کودک به ودیعه نهاده شده است. مربی با تحریک آن، زمینه پیدایش و تقویت آن را فراهم می آورد.
*یکی از هنرهای اصلی در تربیت کودک، انتقال مهارت خویشتن داری به اوست تا بتواند در میانه بحران ها، بی ثباتی ها و سختی های زندگی، یک پارچگی ،پایداری و تعادل خویش را حفظ کند.
*کودک باید در دوران کودکی به قدر کافی کودکی کند. هر گونه شتاب زدگی برای خروج زودرس از این مرحله، به تأخیر در رشد یافتگی و بزرگ منشی او می انجامد.
*تربیت کودک یکی از کهن ترین هنرها و جدید ترین دانش هاست. ترکیب این هنر سنتی با دانش مدرن، مهارتی ظریف را می طلبد.
*تربیت کودک باید براساس دو محور متفاوت و در عین حال وحدت یافته شکل گیرد. یکی، سهل گیری و واگذاری و دیگری، سخت گیری و کنترل با رعایت حد اعتدال. رمز بزرگ و هنر ظریف در برقراری ارتباط میان این دو شیوه متضاد، پرورش متعادل کودک در دست یابی به شخصیت رو به کمال است.(1)
*زندگی در گذر است .کودکان این گل های باغ زندگی زاده می شوند و لحظه لحظه رشد می کنند و تو ای مادر!ای پدر! ای باغبانان عشق! اگر نسیم مهرتان برآنان نوزد؛ اگر دست محبتتان این گل ها را ننوازد؛ اگر پر و بالتان برایشان گشوده نشود و اگر از سرچشمه زلال عشقتان سیراب نشوند، خواهند پژمرد و آن روز اشک جان سوز باغبان خواهد بود که با دست های خود، گل های زندگی اش را پرپر می کند. شما را به خدا به این گل ها برسید. فردا دیراست!(2)

پی نوشت:

1. زهیر خوشگو تهرانی، من کودکم را دوست دارم، انتشارات مهر امیرالمؤمنین ، ص 100.
2. حسین دهنوی، نسیم مهر، پشت جلد کتاب.

منبع:ماهنامه طوبی شماره 36



تاريخ : یکشنبه ۱۸ مهر ۱۳۸٩ | ۱:٥۱ ‎ب.ظ | نویسنده : Faezeh | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.